دستگاه های فلامنکو

Rumba

کلمه Rumba در حقیقت آوایی تقلیدی از یک صدای رعدگونه و غُرّنده است .

ریشه این دستگاه ( اسپانیایی – آمریکایی) است .به رومبای فلامنکو به جهت تفاوتی که با نوع کوبایی اش یعنی رومبای کوبایی (Rumba Cubana) دارد ، رومبا خیتانا یا جیتانا (Rumba Gitana) می گویند . دستگاه رومبا حتی تا نیم قرن اخیر ، چندان شناخته شده نبود ، تا اینکه از سال 1940 ، کولیهای کاتالان شروع به توسعه و تکامل این فرم نمودند . امروزه اگرچه رومبا در میان هواداران فلامنکوی اصیل از جایگاه بالایی برخوردار نیست ، ولی به طور گسترده ای در همه انواع میهمانیها و جشن های مردم (به عنوان پایه موسیقی «پاپ- فلامنکو») اجرا می شود و محبوبیت خاصی در بین عامه مردم یافته است .

دستگاه رومبا ، با اینکه از لحاظ قدمت و اصالت قابل مقایسه با بسیاری از فرمهای اصلی و قدیمی فلامنکو مانند سولئارس ، سگیریاس ، بولریاس و آلگریاس نیست ، ولی در دنیا به عنوان مظهر فلامنکو در آمده است.

توریستها به عنوان موسیقی فلامنکو ، رومبا را می شناسند و نادانسته به یک بخش سطحی وسبک از این همه عمق و اصالت موسیقی فلامنکو، بسنده می کنند . قطعات رومبا بسیار ریتمیک و با نشاط هستند و فضای مناسبی جهت رقصیدن به وجود می آورند ، ضمن اینکه همیشه به هنرمندان اجازه بداهه پردازی می دهند .

منشاء اولیه رومبا از یک رقص کوبایی است . در حوالی سالهای دهه 1940 میلادی ،هنرمندان فلامنکویی که در تئاترهای فلامنکو و نمایش های واریته به صورت سیّار و گاهی ثابت به هنرنمایی می پرداختند ، با ایجاد تغییراتی و به صورت ذوقی ، رومبای کوبایی را به سمت فلامنکو سوق دادند و باب سلیقه مردم کردند . بدین ترتیب رومبا شناخته شد و بین عامه مردم طرفدار یافت . این هنرمندان رومبا را با حس وحال شاد و جشنی اجرا می کردند و غالباً بین یک قطعه تانگو و یک قطعه بولریاس ، قطعه ای از دستگاه رومبا می گنجانیدند .

زمانی که هنرمندان فلامنکو از دستگاه رومبا برای ارائه رقص استفاده کردند ، سبک کولیانه یا جیپسیِ اجرای رومبا بر نوع اندلسی آن برجستگی آشکاری یافت . سبک جیپسی پر از نیروی زندگی و احساسات و حرکات پرقدرت بود ؛ در حالی که نوع اندلسی از پونتِئادو (Punteado)و حرکات هماهنگ و ظریف تشکیل می شد و آرامش و وقار خاصی را القا می کرد .

در همه انواع رومبا دِسپِلانته های فراوان و حرکات پرجنبش شامل چرخش های زیاد دیده می شود . رومبا فلامنکوی سنتی به عنوان رقصی مخصوص رقاصان زن فلامنکو (Bailaora) شناخته شده است که معمولاً آن را به تنهایی اجرا می کنند .

رومبا یک آواز فولکلوریک آمریکای لاتین نیز می باشد که تحت تاثیر موسیقی فلامنکو قرار گرفته و فلامنکو شده است . آواز این دستگاه به گروه Cantes de ida y Vuelta تعلق دارد و با دیگر دستگاههای برآمده از آمریکای لاتین مانند گِئاحیراس ، میلونگاس ، کلمبیاناس و بیدالیتاس هم گروه است . طرفداران متعصب فلامنکوی اصیل ، این دستگاه را یک دستگاه فرعی می دانند و به آن چیکو (Chico) می گویند .

اولین آثار آوازی ضبط و نشر شدة رومبا را از سال 1935 میلادی به بعد می توان یافت که توسط لانینیا دِ لُس پِی نِس (La Nina de Peines) ، برناردو ال دِ لُس لوبیتوس (Bernardo el de Los Lobitos) و مانوئل بالِخو (Manuel Valljo) اجرا شده اند

از دیگر خوانندگانی که در این دستگاه به اجرای آثار پرداخته اند می توان به خوزه اورتگا (Jose Ortega) ، دیِه گو آنتیونِس (Diego Antunez) و پِه پِه دِ لا ماترونا (Pepe de La Matrona) اشاره کرد

در دهه 1940 ، خوانندگانی مانند ال پِسکایّا (El Pescailla) و په رِت (Peret) که کولیهایی اهل کاتالان بودند ، با اجراهای زیبایشان تاثیر بسزایی در متداول شدن و به روز رسانی رومبا داشتند .

مادرید نیز برای خودش تبدیل به مرکزی برای سبک رومبا شد . کانیو روتو (Cano Roto) با تاسیس مدرسه رومبا سرآمد همه شد و مانسانیتا (Manzanita) با اجرای قطعات رومبا به شهرت مادرید افزود . دستگاه آوازی رومبا پر از شعر است.

 

 

SEVILLANAS

 

سویاناس فرمی از آوازهای کهن فلامنکو است.

 بسیاری معتقدند که این سبک دو یا سه قرن پیش از “Seguidillas Manchegas “ یا              “ Seguidi illa of la Mancha” ( که هیچ ارتباطی با سگریاس در فلامنکو ندارد)‌و از یک رقص سنتی قدیمی کاستیلین مشتق شده است.

 فرمهای اصلی سویاناس بیشتر در قرن هجده نمایان شدند.

 امروزه در سرتاسر اسپانیا انواع گوناگونی از سویاناس به محبوبیت رسیده که با آنها آواز می خوانند و با گیتار و کاستانت همراهی می کنند و می رقصند. روز به روز به خلق ملودیها و اشعار سویاناس افزوده می شود.

  این سبک بسیار چابک، سرزنده، امیدوار کننده و سرشار از شادی و شوخیهای شاعرانه می باشد،‌اما بعضی از ملودیها و اشعار از طبیعت جدی تری برخوردارند.

  هر سویانا از سه متن تصنیف تشکیل می شود که عبارتند از:

 1-Introduction

 2- salida

 3-Copla

 

1- Introduction : بخش اول هر سویا که اجرای چند ریتم با راسگوادو است، اینتروداکشن یا مقدمه نام دارد.

2- salida : مقدمه به وسیله یک بخش با معرفی یک ملودی کوتاه تعقیب می شود که سالیدا نام دارد و اگر خواننده آماده باشد در این لحظه ملودی را می سراید.

3- copla : سالیدا به وسیله بخش کوتاهی از راسگوادو به کوپلا ملحق می شود و کوپلا با همان ملودی پایان می یابد.

  هر کوپلا با همان ملودی سالیدا، سه بار با تغییر ( واریاسیون) یا یدون تغییر تکرار می شود.

  کوپلا ممکن است در ملودی و گام متنوع شود اما ریتم و شکل آ باید استوار باقی بماند.

  بهترین فرصت برای شنیدن شادترین سویاناس و انواع گوناگون آنها فریا (Feria) یا جشن بهاری است که هر سال یکبار در سویا برگزار می شود.

  در فریا بهد از جش  عید پاک  (Easter)صدها نفر رقص سویاناس انجام می دهند.

  سیل مشتاقان با لباسهای سنتی به خیابان ها می آیند و دور خانه ها حلقه می زنند و انواع مختلف سویاناس را که شامل برخی از انواع جدی ترنیز می شود،‌همراه با هئولوا ً می خوانند.

  دختر ها در لباس بلند . چین دار اسپانیایی و مردان در جلیقه ها و شلوارهای تنگ با یکدیگر مشغول به رفص و پایکوبی می شوند در حالی که صدای پاشنه های کفش آنها و صدای رعد آسای گیتار شنیده می شود.

  این گروه به رومریا دل روسیو (Romeria del Rocio) می روند و مراحل پیشرفت سویاناس را از سنلوکارد بارمدا(Sanlucar de Barameda) تا سویا مرور می کنند و نوازندگان ماهر، هبعار و فرمهای گوناگون سویاناس را به معرض نمایش می گذارند

 

 

Granadinas

 

 

گرادایتاس (گرانانیاس)، نوعی فاندانگوای جدی می باشد که ریشه آن شهر گرانادا باز می گردد.

   گرانایناس چه از نظر ساختار سبک و چه از نظر نوع آواز، تزئین شده و دارای ویژگی شرقی می باشد.

/ 3 نظر / 362 بازدید

وبلاگ مفید و پر محتوایی دارید متشکر م

محمدحسین

سلام به آن عزیز . امیدوارم موفق باشید در همه امور زندگی

من که گیتار کار نمیکنم ولی اطلاعاتی که می خواستم بدس اوردم ممنون